ای روزگار

با که در افتادی

با چون منی بی جان بر راه مانده

من که بارها بر تسلیم خود معترف شدم

دگر از من چه می خواهی

دگر از من چیزی برای خواستن نمانده

از من دست بشور

من تمامم تمام

دگر پنجه ای ندارم که در پنچه ات بیندازم

دگر دستی ندارم که بر گردنت حلقه افکند

دگر نائی برای کلنجار رفتن با سختی ها ندارم

من تسلیم خواست روزگارم

دست از من بشوی

من تمام شدم

دگر یارای مبارزه نیست

من تسلیم خواست روزگارم

این مطلب قشنگ رو از اینجا کپی کردم

۲۸اردیبهشت ماه سال روز بزرگداشت حکیم عمر خیام گرامی باد   

                         چون مرده شوم خاک مرا گم سازید

                                                      احوال مرا عبرت مردم سازید

برای مشاهده ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک نمائید .

نه دنیا آنقدر شیرین است

و نه مرگ آنقدر تلخ

که انسان بخاطرش شرافتش را بفروشد

دیدن لبخند آنهایی که رنج میکشند ، از اشکهایشان دردناکتر است .

کی و کجا وعده دیدار ما ؟

Official speeches in recent days are larded with promises of democracy

بر ما سالی گذشت و بر زمین گردشی و بر روزگار حکایتی

امید آنکه آن کهنه رفته باشد به نیکوئی و این نو آید به شادی

ملاصدرا می گوید:
خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان
اما به قدر فهم تو کوچک می شود
و به قدر نیاز تو فرود می آید
و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
و به قدر ایمان تو کارگشا می شود
یتیمان را پدر می شود و مادر
محتاجان برادری را برادر می شود
عقیمان را طفل می شود
ناامیدان را امید می شود
گمگشتگان را راه می شود
در تاریکی ماندگان را نور می شود
رزمندگان را شمشیر می شود
پیران را عصا می شود
محتاجان به عشق را عشق می شود
خداوند همه چیز می شود همه کس را...
به شرط اعتقاد
به شرط پاکی دل
به شرط طهارت روح
به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف
و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک
و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار
و بپرهیزید از ناجوانمردی ها، ناراستی ها، نامردمی ها...
چنین کنید تا ببینید چگونه
بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند
در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند
و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند

مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمیشود؟؟؟

چو عاشق میشدم گفتم

ربودم گــــــــوهر مقصود

ندانستم که این دریـــــــا

چه موج خون فشان دارد

با آن که ز خلق نا سپاسی دیدم        

                                عمری پی تعلیم کسان کوشیدم

          تا کس نشود  ز حال زارم آگاه      

                                پنهان بگریستم ، عیان خندیدم

                                                  دکتر عباس کی منش

این شعر قشنگ رو از اینجا کپی کردم

http://amifa.blogfa.com

وقتی که چنان تصادف مهیبی کردم ، تا چند لحظه گوئی در خوابم و هیچ چیز را تشخیص نمی دادم . بعد از ثانیه هائی ، خودم را پیدا کردم و به سرعت، به سمت ماشین واژگون ام دویدم . بدن زخمی ام، هنوز با کمربند راننده به صندلی چسبیده بود . با تمام قوا، فر یاد زدم و کمک خواستم . صورت راننده ی جیپی که با من تصادف کرده بود، بر آسفالت پخش شده بود و نیم تنه ی پائین زنش هم به آن سو ی جاده پرتاب شده بود . یعنی هر دو ی آن ها به همین راحتی مرده بودند ؟ لااقل از این خوش حال بودم که در اتومبیل من ، جز خودم هیچ سرنشینی نبوده! کشان کشان ، تن پاره ام را تا نیم تنه از پنجره به بیرون کشیدم . در این لحظه ، وجود سردی را در پشت سرم احساس کردم . به محض آن که رو ی برگرداندم، راننده ی جیپ و زن اش را دیدم که به من لبخند می زدند.

مرد ، به صدای گنگی گفت :

کار از کار گذشته است.  بیا برویم !

http://devilprayer.blogspot.com

وقتی اولین دونش سفید شد بهش توجه نکردم .

وقتی دومیش هم سفید شد بازم بهش بی توجه کردم .

وقتی سومیش و چهارمیش و ... سفید شدند دیگه نم نمک باورم شد که دارم پا به سن میزارم .

ولی وقتی رفتم سراغ شناسنامم دیدم که ، هنوز سنی ندارم .

اونجا بود که یاد شعری از وبلاگ دوست خوبم آقا هادی افتادم که می گفت :

مبر زموی سپیدم گمان به عمر درازم

جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا

همچون جهان فانیم ظاهر خوش و باطن بلا

مولوی

اگه می خوای کاری رو بکنی که تاحالا نکردی ، باید آدمی بشی که تاحالا نبودی .

www.rolfing.blogfa.com

چو بار خویش بربستم از این خاک                

                                                                      هـــــــمه گفتند با ما آشنــــــا بود

ولیکن کس ندانست این مسافر              

                                                                      چه گفت و با که گفت و از کجا بود

اصلا مهم نیست چشام نمی بیننت ، چون باور کن همیشه جلوی چشامی .

اصلا مهم نیست صدات رو  نمیشنوم ، چون باور کن همیشه صدات تو گوشمه .

اصلا مهم نیست بین من و تو فاصله ست ، چون معتقدم جات تو قلبمه .

بهترین احساسم رو تقدیم می کنم به دوست خوبم آقا هادی . امیدوارم هرکجا هست و هرکاری داره میکنه موفق باشه و این رو از خدا براش میخوام ، چون لایقش هست . 

اردیبهشت رو خیلی  خیلی دوست دارم

مخصوصا اول روز از هفته سومش رو !

بجان زنده دلان سعدیا که ملک وجود