پا تهی گشتن به‌ است از کفش تنگ

 رنج قربت به که اندر خانه جنگ

 

پی نوشت :

من بودم و دوش آن بت بنده نواز         

از من همه لابه بود و از وی همه ناز

شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید    

شب را چه گنه حدیث ما بود دراز

مولانا