رنج را آسان بنه بر مردم برگشته بخت

تا نوای هفت سُرنا در گلستان، جان دمید

خواب ِ دیرین شد ز چشمان ِ زمستان ناپدید

روزگارا، هفت سُرنا را به گوش جان نواز

چشم را بیدار دار و سینه‌ ها را پُر امید

 

روزگارا، گلشن ِ نوروز را پُر بار کُن

شهد پیروزی به کام مرد و زن بسیار کُن

اَبر را جان‌بخش ساز و ماه را آیینه دار

بد دلان را دور، با ما نیکوان را یار کُن

 

روزگارا، تازه شد هستی در آغاز بهار

جشن جمشید جهان بین را جهان آرا بدار

مهر افزون کُن درون سینه ها در سال نو

فرِّ شادی را به جام زندگی از نو بیار

 

روزگارا، جشن ما را نو به نو جاوید ساز

سینه را پر مهرتر از سینه‌-ی جمشید ساز

رنج را آسان بنه بر مردم برگشته بخت

چشم نیکو مردمان را دیده-‌ی خورشید ساز

مطلبی به شماره هزار

به نام خدا

رسیدیم به این مطلب

هیچ وقت فکرش رو نمیکردم بتونم تا اینجا ادامه بدم .

سختی زیاد داشته . بالا پایین زیاد داشته

ولی خدا رو شکر

 

دوستان لطف کردند و پیشنهاداتی برای این مطلب دادند که از همه شون سپاسگذارم

ادامه نوشته

هر کس غم روزی بخورد می بازد

عمری که اجل در پی آن می تازد                    

                                                            هر کس غم روزی بخورد می بازد

یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

+

Ps :

۱ . متن شعر 

۲ .

 

ادامه نوشته

از بد حادثه اینجا به پناه امده ایم

ما بدین در نه پی حشمت و جاه امده ایم                   

از بد حادثه اینجا به پناه امده ایم

رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم                         

تا به اقلیم وجود این همه راه امده ایم

سبزه خط تودیدیم و ز بستان بهشت                         

به طلب كاری این مهر گیاه امده ایم

با چنین گنج كه شد خازن او روح امین                       

به گدایی به در خانه شاه آمده ایم

لنگر حلم تو ای كشتی توفیق كجاست                       

كه دزر این بحر كرم غرق گنه امده ایم

آبرو می رود ای ابر خطا پوش ببار                              

كه به دیوان عمل نامه سایه آمده ایم

حافظ این خرقه پشمینه بیانداز كه ما                         

از پی قافله با آتش آه امده ایم

 

با تشکر از دوست خوبمون  http://kahfalanam.blogfa.com

این ثانیه ها چقدر نامردند

این ثانیه ها چقدر نامردند

گفته بودند که بر می گردند

بر نگشتند و پس از رفتنشان

بی جهت عقربه ها میگردند

آه این ثانیه های بی رحم

چه بلایی به سرم آوردند

نه به چشمم افقی بخشیدند

نه ز بغضم گره ای وا کردند

لحظه ها همهمه های موهوم

لحظه ها فاصله های سردند

بگذارید ز پیشم بروند

لحظه های که همه نامردند

 

 

: Ps

نداره

یوسف از دامان پاک خود به زندان می رود

بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق

یوسف از دامان پاک خود به زندان می رود

: Ps

شاید مثال خوبی نباشه ، ولی چه میشه کرد

با دوست

با دوست کنج فقر بهشت است و بوستان

بی دوست خاک بر سر جاه و توانگری   

: Ps

مرد را دردی اگر باشد خوش است

مرد را دردی اگر باشد خوش است !

درد بی دردی علاجش آتش است !

خواستم با تو بگویم غم دل ترسیدم

خواستم با تو بگویم غم دل ترسیدم

که دل آزرده شوی ورنه سخن بسیار است

طلب گنج بقا کن

چون نسیمی ، طلب گنج بقا کن که یقین

شاه و درویش در این منزل ویرانه یکی ست

 

عماد الدین نسیمی

فراق یار

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

                                            فراق یار نه آن می کند که بتوان گفت

بگفت آنجا پری رویان نغزند/چوگل بسیار شد پیلان بلغزند

با سلام به دوستان عزیز

مطلبی که براتون انتخاب کردم رو خودم اولین بار از زبان یه بنده خدایی شنیدم و رفتم دنبالش و اصلش رو پیدا کردم . البته خودم همیشه به این اعتقاد داشتم که نباید از ترس بعضی کارها فرار کرد و به کوه پناه برد ، بلکه باید ایستاد و جنگید . حالا ازتون میخوام که نوشته زیر رو بخونید و نظرتون رو بهم بگید . . .

 

بدیدم عابدی در کوهساری

قناعت کرده از دنیا به غاری

چرا گفتم به شهر اندر نیائی

که باری ، بند از دل برگشائی

 

عابدی را که به کوهی پناه برده و آنجا مشغول عبادت است ، توصیف و تمجید می‏کند . می‏گوید من به او گفتم که تو چرا به شهر نمی‏آئی که به مردم‏ خدمت کنی .

 

ادامه نوشته

آخرالامر همه رخت به سوی تو کشند

هرکسی روی به سوئی به امیدی دارد

آخرالامر همه رخت به سوی تو کشند

 

ایام سوگواری و شهادت حضرت زهراسلام الله علیها رو تسلیت عرض می کنم

حال دوران غم مخور

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نگشت
                                         دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور

گر نگهدار من آن است

گر نگهدار من آن است که من می دانم

شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد

در حقیقت صاحب اصلی خداست

در حقیقت صاحب اصلی خداست

این امانت چند روزی دست ماست

غره مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد

با تو ام ای انسان ...

تویی که در پیله های غرور غوطه ور هستی.بنگر ... !!!

مگر تو چند صباح عمر می کنی؟!

 این همه فخر فروشی از بهر چه؟! و برای که؟!

نگاه کن ... این تویی ... همان که با یک تلنگر به قهقرا می رود!!!

چشمانت را باز کن و بنگر که کجای دنیا ایستاده ای؟!

غره مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد

                                   بنگر که در کف او موم است سنگ خارا

 

این مطلب عمیق و بازم عمیق رو یادم نیست از کجا کپی کردم  ولی فکر کنم

 اینجا  بود یا نه !! ؟؟  با تشکر

خوشا در پای او مردن

خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده

نشان اینچنین بختی کجا یابم ؟ نشانم ده

گفتا کـه نیک بنگر شـاید رسیده باشی

گفتم به کام وصلت خواهم رسید روزی

گفتا کـه نیک بنگر شـاید رسیده باشی

من دیگه نیستم

من تشنه به آب جوی رفتم

ماهی دیدم و  میان آب رفتم

راه طولانی ست

يا رب اين آتش كه بر جان من است

سرد كن آن سان كه كردي بر خليل

دیده گر بینا بود هر روز روز محشر است

آنقدر گرم است بازار مکافات عمل

دیده گر بینا بود هر روز روز محشر است

خنده بر لب

خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز دل

ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

در عرف ما سزای پریدن تفنگ نیست

وقتی کسی در مورد چیزی  حرف میزنه ، میشه باهاش مخالف بود و یا به هر دلیلی ازش رنجید .

ولی وقتی کسی دهانش بسته ست ، به کدوم دلیل میشه ازش رنجید ؟

 

سوگند می خورم به مرام پرندگان

 

در عرف ما سزای پریدن تفنگ نیست

 

اي صبا امشبم مدد فرما

اي صبا امشبم مدد فرما

                                                   كه سحر گه شگفتنم هوس است

رسم وفا

آنقدر رسم وفا مرده که ترسم روزی

لیلی هم زنده شود یادی زه مجنون نکند

عالم همه هیچ

 

عالم همه هیچ و کار عالم همه هیچ

ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ

 

حکیم عمر خیام

۲۸اردیبهشت ماه سال روز بزرگداشت حکیم عمر خیام گرامی باد   

             

                         چون مرده شوم خاک مرا گم سازید

                                                      احوال مرا عبرت مردم سازید

 

برای مشاهده ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک نمائید .

                                           

وبلاگ امیر آقا 

در ره منزل لیلی

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن

                                                شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

اللهم عجل لولیک الفرج

این دیده نیست لایق دیدار روی تو

چشمی دگر بده تا که تماشا کنم تو را

 

در مرام ما اسیران عاشقی رسمی ندارد

در مرام ما اسیران عاشقی رسمی ندارد

دوستی را می پرستیم، چون که پایانی ندارد

صد گدای همچو خود را بعد از این قارون کنیم

من که ره بردم به گنج حسن بی پایان دوست

صد گدای همچو خود را بعد از این قارون کنیم

آهسته تر برو که دلم زیر پای توست

گفتی شتاب رفتن من از برای توست

آهسته تر برو که دلم زیر پای توست

با قهر می گریزی و گویا که غافلی

آرام سایه ای همه جا در قفای توست

ای دل نگفتمت حذر از راه عاشقی ؟!؟

رفتی ؟ بسوز ، اینهمه آتش سزای توست

اگه میدونستی چقدر خوشحال میشم ، حتما نظر میدادی !

فاش می گویم و از گفته خود دلشادم

فاش می گویم و از گفته خود دلشادم

                                                بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار

                                                چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

                                    یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو

گفتم ای بخت بخسبیدی و خورشید دمید

                                    گفت با این همه از سابقه نومید مشو

خوش خلعتی است جسم ولی استوار نیست

خوش خلعتی است جسم ولی استوار نیست

                                    خوش حالتی است عمر ولی پایدار نیست

خوش منزلی است عرصه‌ی روی زمین دریغ

                                    کانجا مجال عیش و مقام قرار نیست

دل در جهان مبند که کس را ازین عروس

                                    جز آب دیده خون جگر در کنار نیست

غره مشو ز جاه مجازی به اعتبار

                                    کاین جاه را به نزد خدا اعتبار نیست

زنهار اختیار مکن بهر منزلی

                                    کانجا بدست هیچکس اختیار نیست

 

دهلوی

 

در آرزوی بوی گل نوروزم

در آرزوی بوی گل نوروزم

 

 در حسرت آن نگار عالم سوزم

 

از شمع سه‌گونه کار می‌آموزم:

 

می‌گریم و می‌گدازم و می‌سوزم

 

مسعود سعد

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است

دریاب کار ما که نه پیدا ست کار عمر

با تشکر از آقا هادی 

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد

                                                            من نه آنم که زبونی کشم از چرخ و فلک

با تشکر از دوست خوبم

دلا یاران سه نوعند ار بدانی

دلا یاران سه نوعند ار بدانی

                                  زبـانـیـنـد و نانـیـنـد و جانی
بنانی نان بده از در برانش  

                                حذر کـن از رفیقـان زبانــی
دلا یاران جانی را نگهدار  

                                بـرایش جان بده تا میتوانی

دست حق

به نیکان ز یزدان هزار آفرین

                                                که نیکی به توحید آرد یقین

خدا جوی را دل نباشد به خود

                                                که توحید را نیست معنا جز این

نباید به دنیای دون اعتماد

                                                که دنیا نگردد کسی را معین

بر احوال آن کس بباید گریست

                                                که گم کرده راه رهایی و دین

به باطل گراید تن پر ز حرص

                                                زحق دور سازد حسودی و کین

نماند سرانجام باطل به جای

                                                در آید برون دست حق ز آستین

نرنجاند از خویشتن هوشیار

                                                دل مردم دل فکار غمین

نمی ماند اینسان جهان در بدی

                                                دگرگونه گردد زمان و زمین

بقا نیست پروین به جز ذات حق

نماند آن و هم بگذرد نیز این

 

شیراز 3/4/1337                          پروین مارشال پیر غیبی

خرم آن لحظه که مشتاق ، به یاری برسد

خرم آن لحظه که مشتاق ، به یاری برسد

                                                    آرزومـند نـگـاری ، بـه نـگـاری بـرسـد                                    

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد

گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

گفتم به باد می​دهدم باده نام و ننگ

گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست

از بهر این معامله غمگین مباش و شاد

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ

در معرضی که تخت سلیمان رود به باد

حافظ گرت ز پند حکیمان ملالت است

کوته کنیم قصه که عمرت دراز باد

گلم ، از خود رهیدن را بیاموز

گلم ، از خود رهیدن را بیاموز

به سر منزل رسیدن را بیاموز

مجال تنگ و راهی دور در پیش

به پاهایت دویدن را بیاموز

زمین بی عشق خاکی سرد و مرده ست

به قلبت خوب تپیدن را بیاموز

جهان جولانگهی همواره زیباست

به چشمت خوب دیدن را بیاموز

 

مجتبی کاشانی

غم دل با که توان گفت؟!که غمخواری نیست

<< جز او سرابی بیش نیست >>

بی دل و خسته در این شهرم و دلداری نیست

غم دل با که توان گفت؟!که غمخواری نیست

 

شب به بالین من خسته به غیر از غم دوست

ز آشنایان کهن یار و پرستاری نیست 

 

یا رب این شهر چه شهریست؟ که صد یوسف دل

به کلافی بفروشیم و خریداری نیست

   

فکر بهبود خود,ای دل بکن از جای دگر 

کاندر این شهر طبیب دل بیماری نیست

کوی تو

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

بدار ای دوست دست از من که طاقت رفت و پایابم

تنم فرسود و عقلم رفت و عشقم همچنان باقی

و گر جانم دریغ آید نه مشتاقم که کذابم

نگفتی بی‌وفا یارا که دلداری کنی ما را

الا ار دست می‌گیری بیا کز سر گذشت آبم

سر از بیچارگی گفتم نهم شوریده در عالم

دگر ره پای می‌بندد وفای عهد اصحابم

این مطلب قشنگ رو از اینجا  کپی کردم .

هزار نکته باريکتر ز مو اين جاست

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

نه هر که آينه سازد سکندری داند    

نه هرکه طرف کله کج نهاد و تند نشست

کلاه داری و آيين سروری داند

تو بندگی چو گدايان به شرط مزد مکن

که دوست خود روش بنده پروری داند

غلام همت آن رند عافيت سوزم

که در گداصفتی کيمياگری داند

وفا و عهد نکو باشد ار بياموزی

وگرنه هر که تو بينی ستمگری داند

بباختم دل ديوانه و ندانستم

که آدمی بچه‌ای شيوه پری داند

هزار نکته باريکتر ز مو اين جاست

نه هر که سر بتراشد قلندری داند

مدار نقطه بينش ز خال توست مرا

که قدر گوهر يک دانه جوهری داند

به قد و چهره هرآن کس که شاه خوبان شد

جهان بگيرد اگر دادگستری داند

ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه

که لطف طبع و سخن گفتن دری داند

نمونه برداری شده از یه وبلاگی  

بجز از علی نباشد به جهان گره گشایی

بجز از علی نباشد به جهان گره گشایی

                                                طلب ممد از او کن چه رسد غم و بلایی

چه به کار خویش مانی در رحمت علی زن

                                                که جز او به زخم دل ها ننهد کسی دوایی

به خدا شناختم من که علی شناختم من

                                                به خدا نبرده ای پی اگر از علی جدایی

علی ای حقیقت حق علی ای ولی مطلق

                                                تو تجلی خدایی تو ظهور کربلایی

نه صفا و مروه خواهم نه به کعبه احتیاجم

                                                تو که کعبه خدایی تو که مروه و صفایی

نظری ز لطف و رحمت به من شکسته دل کن

      که تو یار دردمندی که تو یار بی نوایی

 

صفی علیشاه

مرغ بریان به چشم مردم سیر

مرغ بریان به چشم مردم سیر
                                                کمتر از برگ تره بر خوان است
وآنکه را دستگاه و قدرت نیست
                                                شلغم پخته مرغ بریان است

                                                سعدی