عید میلاد مسیح مبارک

انجیل به قلم یوحنای رسول که با الهام از روح القدس در حدود سی سال بعد از مسیح به رشته تحریر در آمده چنین شروع میشود: " در آغاز کلام بود و کلام با خدا بود و کلام، خدا بود" بعد در آیه چهارده این باب میخوانیم: " و کلام، انسان خاکی شد و در میان ما مسکن گزید. و ما در جلال او نگریستیم، جلالی درخور آن پسر یگانه که از جانب پدر آمد، پر از فیض و راستی."

در حدود دو هزار سال است که مسیحیان سالروز خجسته میلاد مسیح را با شکوه هرچه تمامتر جشن میگیرند و خدا را برای "عطای وصف ناپذیرش!" یعنی عیسی مسیح، با شادی و وجد تمام تسبیح میخوانند و چنین میسرایند:

" آمد مسیح اندر جهان!                            شادی کنید ای مومنان!!"

چرا؟

برای اینکه در مطالعه دقیق آیه چهارده با هدایت روح خدا، این حقیقت آسمانی بر آنان مکشوف می شوند:

1-   کلام ازلی و ابدی خدا انسان شد، تا به وسیله او، خدائی که روح است و دیده نمی شود، در او بینیم.

2-   کلام خدا در میان ما ساکن شد، تا به وسیله او، خدا که از ما دور بود، بدون اینکه ما را از بین ببرد به ما نزدیک شد. (لطفأ، سفر خروج باب نوزده، آیه ده تا آخر باب مطالعه فرمائید.) چرا خدا از انسان دور بود و با آمدن مسیح به انسان نزدیک شد؟ زیرا "خداوند در دل خود گفت ... خیال دل انسان از طفولیت بد است" (پیدایش 8: 21) مسیح آمد تا دل انسان را از گناه پاک سازد و او را با خدا آشتی دهد!

3-   کلام ازلی و ابدی خدا به میان ما تا آمد شکوه و جلال خدا را در او ببینیم، شکوه و جلالی که شایسته پسر یگانه پدر است.

4-   کلام پر فیض خدا در میان ما ساکن شد تا در اثر فیض بی کران او، ما که مستحق غضب خدا بودیم، مورد لطف و رحمت بی پایان او قرار گیریم و همانطور که هستیم "پر از خطا و لبریز" با ایمان به مسیح و توبه از گناه، به حضور پرچلالش پذیرفته شویم.

5-   کلام خدا انسان شد و به میان ما آمد تا بر او که فرمود "من راه و راستی و حیات هستم" (یوحنا 14: 6). با اطمینان کامل که او "هرگز دروغ نمی گوید" و " تا ابد باقی است" توکل نمائیم. 

چه برکت و شادی عظیم خواهد بود، که با توجه به حقایق آسمانی فوق، عید میلاد مسیح را با تشکر از محبت خدا، جشن بگیریم و با دادن مژده این حقایق به دیگران، این عید را به آنان تبریک بگوئیم.

کپی شده از اینجا