دست حق
به نیکان ز یزدان هزار آفرین
که نیکی به توحید آرد یقین
خدا جوی را دل نباشد به خود
که توحید را نیست معنا جز این
نباید به دنیای دون اعتماد
که دنیا نگردد کسی را معین
بر احوال آن کس بباید گریست
که گم کرده راه رهایی و دین
به باطل گراید تن پر ز حرص
زحق دور سازد حسودی و کین
نماند سرانجام باطل به جای
در آید برون دست حق ز آستین
نرنجاند از خویشتن هوشیار
دل مردم دل فکار غمین
نمی ماند اینسان جهان در بدی
دگرگونه گردد زمان و زمین
بقا نیست پروین به جز ذات حق
نماند آن و هم بگذرد نیز این
شیراز 3/4/1337 پروین مارشال پیر غیبی
به نام خداوندی که هر چه داريم همه از اوست