پیش بیا! پیش بیا! پیش تر!
پیش بیا! پیش بیا! پیش تر!
تا كه بگویم غم دل بیش تر
دوست ترت دارم از هر چه دوست
ای تو به من از خود من خویش تر
دوست تر از آنكه بگویم چقدر
بیشتر از بیشتر از بیش تر
داغ تو را از همه داراترم
درد تو را از همه درویش تر
هیچ نریزد بجز از نام تو
بر رگ من گر بزنی نیشتر
فوت و فن عشق به شعرم ببخش
تا نشود قافیه اندیش تر
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۸ ساعت 22:22 توسط هادی
|
به نام خداوندی که هر چه داريم همه از اوست