جانا، حدیث حسنت ، در داستان نگنجد

رمزی ز راز عشقت ، در صد زبان نگنجد

سودای زلف و خالت ، در هر خیال ناید                     

اندیشهٔ وصالت ، جز در گمان نگنجد

هرگز نشان ندادند ، از کوی تو کسی را                    

زیرا که راه کویت ، اندر نشان نگنجد

آهی که عاشقانت ، از حلق جان برآرند                   

هم در زمان نیاید ، هم در مکان نگنجد

آنجا که عاشقانت ، یک دم حضور یابند                    

دل در حساب ناید ، جان در میان نگنجد

اندر ضمیر دلها ، گنجی نهان نهادی             

از دل اگر برآید ، در آسمان نگنجد

عطّار وصف عشقت ، چون در عبارت آرد                  

زیرا که وصف عشقت ، اندر بیان نگنجد